ما پیرو آن مولاییم این حاکم عدالت پیشه و قدرتمند رئوف، که روز و شب و آشکار و پنهان به یتیمان
 و فقرا رسیدگی می کرد،
حتی در آخرین لحظات عمر گرانمایه اش، درباره آنان سفارش می کند و هنگامی که در بستر آرمیده و
 در انتظار ملک
 الموت است در آخرین وصیت های خود به فرزندانش می فرماید: «خدا را! خدا را! درباره یتیمان.
نکند آنان گاهی سیر و
 گاهی گرسنه بمانند و حقوقشان ضایع شود»
ما از اهالی محلّه کرامتم. پیشه مان میهمان داری است.  دلمان لبریز از عشق و عاطفه است. سال
هاست که دغدغه
 عدالت و انسانیّت و وجدان را به دوش می کشم. مردمانِ فقررا از نزدیک می شناسیم.
ای شما، شما سزاوارِ کرامتید. نگاه های منتظر، به دستان پر مهرتان خیره مانده است.
اینک درروزهای پایانی سالدل
های خسته را درمیهمانی خود پذیرا خواهیم بود و بدان لبخند را بر لب های خشکیده خواهیم افشاند . فردا که بهار آید
دستانِ خود را سبز خواهیمدید.
امروز فرصت آن را داری تا دوستی ندار را در دارایی و نداری ات سهیم كنی . امروز مجال آن یافته ایی تا ستاره درخشان آسمان خوبی ها شوی، امروز دلت را آسمانی كن و آبی شو تا آنجا كه آفتابی شویی.

اینجا باغ عاطفه است. درختانِ احساس، شکوفه کرده اند. بر گلبرگ های ایمان،شبنم محبّت چکیده
 است. پرنده های
نیکوکاری، فضای باغ را از نغمه های توحیدی خود پر کرده اند و باغبان لبخندزنان فریاد می زند:

 مژده! مژده! بهار
نزدیک است.

رگهایمان از خون انسانیّت لبریز است. نبضمان هر لحظه با یاد دیگران می زند. هوای حیاط دل هایمان
 لبریز از مهربانی
است. در هر تپش، قلبمان فداکاری را فریاد می زند. از باغچه هامان بوی سیب عاطفه می آید. دریای
 چشمانمان تا ساحل
غربت محرومان موج می زند. ما اهالی سرزمین نیکوکاری هستیم كه سروده ایم :
بنی آدم اعضای یكدیگرند
كه در آفرینش ز یك گوهرند
تو كز محنت دیگران بی غمی
نشاید كه نامت نهند آدمی

چشمهای گریان کودکان محروم،اینروزها چشم به راه دستهای نوازشگرماست که همواره به بهانه ای،
"مهربانی" را بین
خود و همنوع خود تقسیم می کنند. اینروزها فرصتی است برای حضور پربار و محبت آمیز مردم، تا
 این حقیقت بر قشر آسیب پذیر و محروم جامعه آشکار شود که هیچ گاه تنها نیستند.

خدای بزرگ ، بزرگ بخشنده است و آدمهای بخشنده را دوست دارد...خدایی كه عتابش ،بخشش و مهربانی اش تو را گاهی غافلگیر می كند.روح اوست كه در ما دمیده مگر می شود مهربان نبود ؟ مگر می شود به آرامی سر بر بالین گذاری وقتی كودكی را می شناسی كه شبش را با فكر دغدغه های كودكانه فردایش صبح می كند
و می خواهم بگویم كه :
همت كنید هركس به وسع خود در شاد كردن خانه ایی سهیم باشد. در كار خیر حاجت هیچ استخاره
 نیست .